18.1             دامن او گیر زوتر بی گمان                           تا رهی از آفت آخر زمان

18.2             كَیفَ مَدَّ الظِّلَّ، نقش اولیاست                    كو دلیل نور خورشید خداست

18.3             اندر این وادی مرو بی این دلیل                   لا أُحِبُّ الافلین گو چون خلیل

18.4             رو  ز سایه، آفتابی را بیاب                          دامن شه شمس تبریزی بتاب

18.5             ره ندانی جانب این سور و عُرس                 از ضیاء الحق حسام الدین بپرس

18.6             ور حسد گیرد ترا در ره گلو                          در حسد ابلیس را باشد غلو

18.7             كاو ز آدم ننگ دارد از حسد                         با سعادت جنگ دارد از حسد

18.8             عقبه ای زین صعبتر در راه نیست               ای خنک آنکش، حسد همراه نیست

18.9             این جسد خانه ی حسد آمد بدان                از حسد آلوده گردد خاندان

18.10          خان و مانها از حسد گردد خراب                  باز ِ شاهی از حسد گردد غراب *

18.11          گر جسد خانه ی حسد باشد، ولیك            آن جسد را پاك كرد الله، نیك

18.12          یافت پاکی از جناب کبریا                             جسم ِ پُر از کبر و پُر حقد و ریا *

18.13          طَهِّرا بَیتِی، بیان پاكی است                    گنج نور است، ار طلسمش خاكی است

18.14          چون كنی بر بی حسد مكر و حسد             ز آن حسد دل را سیاهیها رسد

18.15          خاك شو مردان حق را زیر پا                        خاك بر سر كن حسد را، همچو ما